Hallo iedereen, ik heb onlangs de Engelse versie van Stephen Mitchell gelezen, voor het eerst gepubliceerd door Harper Perennial in 1991: "De Tao die verteld kan worden is niet de eeuwige Tao. De naam die genoemd kan worden is niet de eeuwige Naam. Het onbenoembare is het eeuwig reële. Benoemen is de oorsprong van alle bijzondere dingen. Vrij van verlangen, realiseer je het mysterie. Gevangen in verlangen, zie je alleen de uitingen. Toch ontspringen mysterie en uitingen uit dezelfde bron. Deze bron wordt duisternis genoemd. duisternis binnen duisternis. de poort naar al het begrip." Hier zijn drie commentaren van Stephen Mitchell: "je realiseert het mysterie": Oneindig wonderbaarlijk, maar net zo gewoon als zonlicht. Onmogelijk om te weten, en toch zo eenvoudig als je neus aanraken wanneer je je gezicht wast. "Deze bron wordt duisternis genoemd": Omdat geen van onze zintuigen het kan waarnemen. Het wordt ook "licht" genoemd, omdat hoe minder we het blokkeren, hoe stralender we zijn. "De poort van alle begrip": Om te begrijpen, moeten we in de duisternis van niet-weten blijven. Bedankt voor deze discussie!

1. De eerste Engelse vertaling: John Chalmers (1868) De eer van de eerste gepubliceerde Engelse vertaling gaat naar de Schotse protestantse missionaris John Chalmers. Zijn werk uit 1868, *The Speculations on Metaphysics, Polity, and Morality of the “Old Philosopher” Lau-tsze*, baseerde zich sterk op vroege Franse vertalingen. Hoofdstuk 1 van Chalmers: "De Taou (Pad) die besproken kan worden is niet de eeuwige Taou; de naam die genoemd kan worden is niet de eeuwige naam. Het naamloze (Zijn) is de oorsprong van hemel en aarde; het benoembare (Zijn) is de moeder van alle dingen. Hij die zonder verlangen is, ziet de geestelijke excellentie (van Taou); en hij die altijd verlangt, ziet alleen de grenzen (van de dingen)." Deze twee zijn van nature hetzelfde, maar verschillen in naam. In hun gelijkheid worden ze een mysterie genoemd; een mysterie der mysteries, de poort van alle spiritualiteit.

Deze drie zijn de oudste Engelse vertalingen :) Ik vind het interessant hoe ze het hebben geprobeerd te interpreteren.

3. De Theosofische/Esoterische Bril: Walter Gorn Old (1904) Vertalers aan het begin van de 20e eeuw, zoals Walter Gorn Old, werden sterk beïnvloed door het westerse spiritualisme en de theosofische beweging. Zij vertaalden "Tao" vaak als "Het Oneindige" of "God". Gorn Old's Hoofdstuk 1: "De Tao die uitgedrukt kan worden is niet de eeuwige Tao; de naam die genoemd kan worden is niet de onveranderlijke naam. Niet-bestaan wordt de voorloper van hemel en aarde genoemd; Bestaan wordt de moeder van alle dingen genoemd. Uit het eeuwige niet-bestaan kijken we dus om de geestelijke essentie van de dingen te zien; uit het eeuwige bestaan kijken we om de grenzen van de dingen te zien. Deze twee ontspringen uit dezelfde bron en verschillen alleen in naam. Deze eenheid wordt het Mysterie genoemd, het Mysterie der Mysteriën, de Poort van alle Spiritualiteit.

2. De Definitieve Victoriaanse Versie: James Legge (1891) De gerenommeerde sinoloog James Legge voegde zijn vertaling toe aan de beroemde serie *Sacred Books of the East* van Oxford. Zijn versie werd de academische standaard voor het Westen voor bijna een eeuw. Legge's Hoofdstuk 1: "De Tao die betreden kan worden is niet de blijvende en onveranderlijke Tao. De naam die genoemd kan worden is niet de blijvende en onveranderlijke naam. (Voorgesteld als) zonder naam, is het de Oorsprong van hemel en aarde; (voorgesteld als) met een naam, is het de Moeder van alle dingen. Altijd zonder verlangen moeten we zijn, als we zijn diepe mysterie willen doorgronden; maar als verlangen altijd in ons is, is alleen de buitenste rand wat we zullen zien. Onder deze twee aspecten is het inderdaad hetzelfde; maar naarmate de ontwikkeling plaatsvindt, krijgt het verschillende namen. Samen noemen we ze het Mysterie. Waar het Mysterie het diepst is, is de poort van alles wat subtiel en wonderbaarlijk is.

Laat me beginnen. De Weg die een weg wordt... is niet de onsterfelijke WEG. Dit vertelt ons iets heel belangrijks. Het moment waarop we de menselijke rationaliteit gebruiken... om de ultieme oorsprong en bron van het bestaan te proberen begrijpen... verliezen we iets. Onze beperkte menselijke gedachten en opvattingen kunnen de realiteit van de TAO... de WEG... die onsterfelijk is, niet vatten. Dus dit spreekt mij over één ding... Niet-oordelen... Dit leidt ons als mensheid ertoe om elkaars ideeën niet aan elkaar op te dringen... omdat de manier waarop we beschrijven... niet de onsterfelijke Weg is... Het is een reactie op de WEG... zeker... Maar het raakt niet de absolute WAARHEID... Daarom moeten we elkaar niet kwetsen... door te oordelen... want als ik DE WEG niet ken... maar ik volg EEN WEG... kan ik die "EEN WEG" delen: ja, maar nooit opdringen. Wees altijd acceptant ten opzichte van anderen... We leven allemaal in bestaan in DE WEG... daar kunnen we niet aan ontkomen... Maar we zien allemaal EEN WEG... vanuit ons eigen perspectief. Wees vriendelijk... wees acceptant... En laat onze geesten gericht zijn op DE WEG... Samen lopen we allemaal EEN WEG... naar DE WEG. Zegenen