Praktyka Wudang zależy od wyczucia czasu w takim samym stopniu jak od formy. Nauczyciel może poprosić grupę, aby zaczęła, zatrzymała się, zwolniła, powtórzyła raz, utrzymała postawę, poruszała się płynnie albo rozbiła sekwencję na części. Takie polecenia są po chińsku często krótkie, ale zmieniają całą jakość treningu.

Ten artykuł przedstawia podstawowe słownictwo rytmu i tempa potrzebne uczniowi podczas praktyki na zajęciach. Nie jest to pełna lekcja gramatyki. Celem jest rozpoznawanie słów, które kierują tempem, ciągłością, powtarzaniem, pauzowaniem i korektą.

Podstawowe słowa związane z timingiem (节奏与速度 Jiézòu Yǔ Sùdù)

节奏 (Jiézòu) to ogólny rytm praktyki: sposób rozmieszczenia ruchów w czasie. 速度 (Sùdù) to sama szybkość. Ruch może być wolny, a mimo to mieć wyraźny rytm, albo szybki, a mimo to pozostać równy i kontrolowany.

快 (Kuài) i 慢 (Màn) to najprostsze słowa określające szybkość. Wolny ruch powinien pozostać żywy i intencjonalny. Szybki ruch nie powinien stać się napięty ani chaotyczny. Tempo dostosowuje się po to, aby trenować różne jakości.

Rozpoczynanie i zatrzymywanie

开始 (Kāishǐ) to zwykłe słowo oznaczające „zacząć”. Na zajęciach może wprowadzać ćwiczenie, powtórzenie albo całą formę. 准备 (Zhǔnbèi) oznacza „przygotować się”.

起 (Qǐ) oznacza uniesienie się albo rozpoczęcie. W języku form 起势 (Qǐshì) to postawa otwierająca lub ruch otwierający. Nie jest to po prostu pierwszy zewnętrzny kształt. To moment, w którym ciało przechodzi z bezruchu w praktykę.

收 (Shōu) oznacza zebrać, przyjąć albo zgromadzić. 收势 (Shōushì) to postawa zamykająca. Wiele form Wudang otwiera się przez ustanowienie kierunku i intencji, a następnie zamyka przez zebranie ruchu z powrotem do bezruchu.

Zwalnianie i przyspieszanie

一点 (Yīdiǎn) oznacza „trochę”. 慢一点 znaczy „trochę wolniej”, a nie „bądź wolny zawsze”. 快一点 znaczy „trochę szybciej”, a nie „spiesz się”.

再 (Zài) przed korektą często oznacza „ponownie” albo „dalej”. 再慢一点 oznacza zwolnienie bardziej niż przy obecnym tempie.

不要太快 (Bù Yào Tài Kuài) ostrzega, że obecna szybkość powoduje utratę struktury, oddechu, równowagi albo świadomości.

Powtarzanie praktyki

再来一次 (Zài Lái Yī Cì) to jedno z najczęstszych wyrażeń używanych na zajęciach. W praktyce oznacza „zrób to jeszcze raz”. Może odnosić się do ruchu, krótkiej kombinacji, linii kroków albo całej formy.

一次 (Yī Cì) i 一遍 (Yī Biàn) oba znaczą „jeden raz”, ale używa się ich inaczej. 一次 to pojedyncze wystąpienie. 一遍 to jedno pełne przejście przez coś od początku do końca.

重复 (Chóngfù) oznacza powtarzać. 反复 (Fǎnfù) oznacza wielokrotnie albo tam i z powrotem. Każde powtórzenie służy temu, aby ten sam ruch stał się wyraźniejszy, stabilniejszy i bardziej połączony.

Praktyka ciągła i rozbita na części

连续 (Liánxù) opisuje praktykę bez przerwy. Ciągła forma nie powinna zapaść się w jeden nieczytelny ruch. Przejścia pozostają wyraźne, ale są połączone bez martwych przerw.

分解 (Fēnjiě) oznacza rozbicie czegoś na części do nauki. Nauczyciel może rozdzielić formę na ruch rąk, pracę stóp, kierunek i metodę ciała. Dzięki temu szczegóły stają się widoczne.

合起来 (Hé Qǐlái) oznacza złożenie oddzielonych części z powrotem razem. Właśnie tutaj rytm staje się ważny: części muszą dotrzeć we właściwym czasie, a nie tylko mieć właściwy kształt.

Utrzymywanie i puszczanie

保持 (Bǎochí) oznacza utrzymywać. W pracy z postawą może odnosić się do utrzymania pozycji, ustawienia, wysokości albo kierunku. 定住 (Dìng Zhù) jest mocniejsze: utrzymaj pozycję nieruchomo.

放松 (Fàngsōng) to jedno z najważniejszych słów w treningu wewnętrznym. Nie oznacza zapadania się. Oznacza uwolnienie zbędnego napięcia przy zachowaniu struktury.

松紧 (Sōng Jǐn) opisuje relację między rozluźnieniem a napięciem. Ruch Wudang nie jest bezwładny i nie jest sztywny.

Rytm w formach

W praktyce form rytm jest częścią nauczania. Wolny ruch ujawnia ustawienie, przenoszenie ciężaru, oddech i intencję. Równa szybkość trenuje ciągłość. Pauzy pokazują, czy postawa jest stabilna.

Początkujący często traktuje formę jak listę kształtów. Rytm zamienia te kształty w połączoną metodę. Otwarcia nie wolno przyspieszać. Przejścia nie mogą znikać. Zakończenia nie wolno odrzucać niedbale.

快慢相兼 (Kuài Màn Xiāng Jiān) oznacza, że szybkość i wolność wzajemnie się uzupełniają. Szybkość należy trenować, ale musi być wsparta stabilnością; wolność należy trenować, ale nie może stać się pusta ani senna.

Częste wyrażenia używane na zajęciach

Te wyrażenia łączą słownictwo z liczenia, ruchu, części ciała i języka korekty. Uczeń nie musi rozumieć każdego słowa w długim wyjaśnieniu, aby podążać za zajęciami. Rozpoznanie krótkiego polecenia często daje wystarczająco dużo informacji, by natychmiast się dostosować.

Notatki do praktyki

Tempo powinno służyć metodzie, która jest trenowana. Jeśli celem jest struktura, ruch może być wolny i wyraźnie oddzielony. Jeśli celem jest ciągłość, ten sam ruch może być połączony bez przerwy.

Uczeń powinien nasłuchiwać trzech rodzajów instrukcji timingowych:

• Szybkość: szybko, wolno, wolniej, szybciej, nie za szybko
• Ciągłość: ciągle, połączone razem, bez zatrzymywania się
• Powtarzanie: jeszcze raz, jedno pełne przejście, powtórz, ćwicz ponownie

Zrozumienie tych słów sprawia, że korekta staje się bardziej bezpośrednia. Zamiast czekać na tłumaczenie, uczeń może dostosować tempo, zacząć od nowa, zatrzymać się albo powtórzyć w chwili, gdy polecenie zostaje podane.